Tag

rynek pracy

Browsing

Czworo młodych Brytyjczyków w wieku od 24 do 26 lat opowiedziało dziennikarzom o miesiącach, a czasem latach bezskutecznego szukania pracy. Ich historie pokazują, że wielokrotne odrzucenia uderzają nie tylko w budżet, ale też w zdrowie i poczucie własnej wartości. W relacji imiona zostały zmienione.

Dziesiątki aplikacji i cisza w odpowiedzi

Celeste po ukończeniu studiów w Edynburgu przez dwa miesiące wysyłała zgłoszenia, łącznie ponad sto, głównie na stanowiska kelnerskie. Dostawała odmowy albo nie dostawała żadnej odpowiedzi. W końcu znalazła pełnoetatową pracę w kawiarni, opisywaną jako bardzo stresująca i z fatalnym grafikiem. Już wcześniej źle się czuła, a stan zdrowia pogarszał się, aż wróciła do rodziców w hrabstwie Dorset. Na formalną diagnozę ME/CFS (zespołu przewlekłego zmęczenia) może czekać od trzech do sześciu miesięcy. Jej wniosek o brytyjskie świadczenie Pip został odrzucony, a odwołanie może rozpatrywać nawet półtora roku. Do tego czasu utrzymują ją rodzice.

Frances, 25-letnia absolwentka anglistyki z magisterium z historii sztuki, od wiosny wysłała 77 aplikacji. Ma za sobą dwa lata wolontariatu i kilka prac zmianowych na studiach. Zaprosono ją tylko na dwie rozmowy. Po jednej, trzygodzinnej i z zadaniami do wykonania, nikt nie poinformował jej o wyniku, więc sama musiała o to pytać. Mieszka z rodzicami w Londynie, ma około 50 tys. funtów kredytu studenckiego i niedawno zaczęła pobierać universal credit, czyli podstawowy zasiłek dla osób o niskich dochodach. Mówi o poczuciu winy i przygnębieniu. Jak powiedziała: „Boję się o swoją przyszłość”.

Doświadczenie nie zawsze pomaga

Lenny, 26 lat z Birmingham, od trzech lat nie ma stałej pracy. Wcześniej przez dwa lata obsługiwał klientów w markecie budowlanym, a potem zrobił przerwę ze względu na zdrowie psychiczne. W tym czasie wysłał „może 30 czy 40” zgłoszeń do magazynów, firm kurierskich i sklepów. Zwraca uwagę, że dziś wszystko odbywa się online i trzeba czekać na cyfrową odpowiedź. Agencje pracy potrafią zaprosić na szkolenie wstępne, po którym okazuje się, że zleceń brak. Rynek pracy porównuje do loterii, w której nawet kilkaset aplikacji nie gwarantuje sukcesu.

Nathan, 25 lat, skończył dziennikarstwo magazynowe w 2023 roku. Wrócił do rodziców w okolicach Preston i poza trzytygodniowym sprzątaniem akademików nie znalazł płatnej pracy. Dla zabytkowego magazynu motoryzacyjnego pisze społecznie. Irytują go oferty „dla początkujących”, w których wymaga się kilku lat stażu. Rozważał karierę oficera w armii, ale uznano go za trwale niezdolnego z powodu steroidowej maści przepisanej na egzemę. Jeśli do kwietnia 2028 roku nie będzie jej potrzebował, może wrócić do rekrutacji. Nathan jest osobą w spektrum autyzmu. Ma napady lęku i zaczął chodzić na terapię. Chce zacząć wolontariat w sklepie charytatywnym, żeby wychodzić z domu i spotykać ludzi.

Kim są NEET-si

Lenny o sobie mówi, że jest NEET-em, czyli osobą, która nie uczy się, nie pracuje i nie szkoli się zawodowo. Przegląd sytuacji młodzieży, który prowadzi w Wielkiej Brytanii Alan Milburn, dotyczy osób w wieku 16–24 lat. Inne instytucje, jak OECD, stosują ten termin do 29. roku życia.

Co z tego dla czytelnika w Polsce

Opisane historie dotyczą Wielkiej Brytanii, która nie należy już do UE, a zasiłki takie jak universal credit czy Pip nie mają w Polsce dokładnych odpowiedników. Artykuł nie podaje też danych o innych krajach. Samo pojęcie NEET funkcjonuje jednak także w statystykach unijnych, a część opisanych problemów zna wielu młodych Polaków: oferty „na start” z wymaganym doświadczeniem, rekrutacje bez informacji zwrotnej czy poczucie, że kolejne aplikacje nic nie zmieniają.

Z relacji wynika kilka praktycznych wniosków. Długa przerwa w pracy obniża pewność siebie, dlatego bohaterowie szukają choćby wolontariatu. Warto też wcześnie sięgać po wsparcie psychologiczne, gdy stres związany z poszukiwaniem pracy zaczyna odbijać się na zdrowiu. A jeśli przy rekrutacji wykonujesz zadania lub bierzesz udział w długich rozmowach, masz prawo zapytać o ich wynik.

Źródło: The Guardian – „‘I’m scared about my future’: young people on the stress and desperation of jobseeking”

banbanbook.com constitutionfair.org gappnet.org